درزیباترین واژه بر لبان آدمی واژه مادر است.

زیباترین خطاب مادر جان است.

مادر واژه ایست سرشار از امید و عشق.

واژه ای شیرین و مهربان که از ژرفای جان بر می آید.

روزت مبارک مادر

چشات ارامشی داره که تو چشمای هیچکی نیست

میدونم که توی قلبت به جز من جای هیچکی نیست

چشات ارامشی داره که دورم میکنه از غم

یه احساسی بهم میگه دارم عاشق میشم کم کم

تو با چشمای ارومت بهم خوشبختی بخشیدی

خودت خوبی و خوبی رو داری یاد منم میدی

تو با لبخند شیرینت بهم عشق و نشون دادی

توی رویایه تو بودم که واسه من دست تکون دادی

از بس تو خوبی  میخوام،باشی تو کل رویاهام

تا جون بگیرم با تو،باشی امید فرداهام

---

چشات ارامشی داره که پا بنده نگات میشم

ببین تو بازی چشمات دوباره کیش و مات میشم

بمون و زندگیمو با نگاهت اسمونی کن

بمون و عاشق من باش بمون و مهربونی کن

تو با چشمای ارومت بهم خوشبختی بخشیدی

خودت خوبی و خوبی رو داری یاد منم میدی

تو با لبخند شیرینت بهم عشق و نشون دادی

توی رویایه تو بودم که واسه من دست تکون دادی

از بس تو خوبی  میخوام،باشی تو کل رویاهام

تا جون بگیرم با تو،باشی امید فرداهام

متن آهنگ خیلی زیبای آرامش از بهنام صفوی

وقتــی تلائلــــو آفتــــــــــاب

کنـــار دلتنگـــ ـــ ـــــ ــــــی هـا

و فـاصلــ ـــــ ــه هـای ایـن عشـــــــــــق

مدتـــــــــــــ هـاست کـه تنهــــــــ ــــــــ ـــــــایـم

ای صبح صادق از كدامین سو برآیی*تا افكنی بر خانه ام نور طلایی

بر من بتاب ای صبح روشن* تا كی پناهم ظلمت شب* اكنون كه یك اختر ندارم

روز تو را باور ندارم* میترسم از این بالش غم* تا زنده ام سر بر ندارم

تا كی بنالم ای روزگار بی نصیبی درد ما را چاره ای كن

غم شد زبانم ای زندگی رحمی به حال بی كس آواره ای كن

نقش جهان دانی چنین در هم چرا بود* از بس كه هستی زیر بار لحظه ها بود

آتش گرفتم، ای بلای زندگی آتش بگیری*بود این جوانی های من وای از بلای روز پیری

دوستی است

و احتمال ریزش بوسه دور از انتظار نیست !

عشق ،یعنی که تکان خورده و سرپا بشویم

زورکی هم که شده در دل هم جا بشویم

آنقَدَر صبر که شاید علفی سبز شود

پای هم پیر شویم و متوفّی بشویم !

کوچه پس کوچه این شهر تو را می بوید

عطر خوش بوی تنت ناب تر از مُشک و گلاب

بوسه ای از لب شیرین تو شد سهم دلم

این غزل جای من امشب شده بد مست و خراب . . .

من از نهایت شب حرف میزنم ..

من از نهایت تاریکی .. از نهایت شب حرف میزنم ....

اگر به خانه ی من آمدی .. برای من .. ای مهربان .. چراغ بیاور ...

و یک دریچه که  از آن .. به ازدحام کوچه ی خوشبخت .. بنگرم

نقره داغ عشق از زندان

 پای خونین،دست بسته،چشمها تار

 مرهمی ،کلیدی ،نور قلبی آیا هست؟

خداوندا نجاتم ده

 تو میدانی چه بر سر آمده ، آب حیاتم ده

 رهایم کن از این ظلم، نجاتم ده از این درد

 اگر روزی به ناشکری زبانم را گشودم ، ببخشایم خدایا ، کور بودم

 ندیدم آن همه نعمت ، ندیدم

 کمتر از یک مور بودم

 کلید بستگی هایم بده ای خالق هستی

 توان درد دیگر نیست مرهم را عطا کن

 تبم بنشان خدایا التیامی ده

خداوندا دل از نامردمی خونه ، صفایی ده

کنار سبزه زاری ، آفتابی، بوی یونجه زاری

صدای مرغکی ، آسایشی

 صفای خنده ، روحی شاد

 بارشی نم نم ، کیسه ای زر ، نعمتی خوش ، میوه ای می خوش

خداوندا به جانم رحمتی کن ، نجاتم ده ، تو میدانی چه بر سر آمده

 آب حیاتم ده

به مهرت دلخوشم ای جاودانه ، نجاتم ده

میونه  .. باور و تردید .. میونه ... عشق و معماا .

با تو هر نفس غریبم ... با تو هر لــحـظه ی دنیاا .

                     با تو پر شورو نشاطم ....تو هیاهوی نگاتم

                     تو یه آوازه قشنگی .... من تو آهنگه صداتم

                                      مثه خنده رولباتم .. مثه اشک .. رو گونه هاتم

                                      تــورو میــبوسم . انگار ...شاعر شعر چشــاتم

                                  نقش پونه های وحشی ... رنگ التماس و خواهش            

                                 موجه خاکستریه  بـــاد ..... شعله ی گــرم نـوازش

                بـیا گـلواژه ی عشقو .... با تو هم صدا بخونم

                ترو دوس دارمـو .ای کاش. تا ابد با تو بمونم

 تنه رود ..همه ی آب ... من پر از وسوسه ی خواب

 واسه رویـــای رسیــدن ...منه بی حــوصله  بی تـاب        

فاصله بین دچار یک مشکل شدن تا راه حل یافتن برای حل مشکل چقدر است ؟

استاد اندکی تامل کرد و گفت : فاصلهمشکل یک فرد تا راه نجات او از آن مشکل برای هر شخصی به اندازه فاصله زانوی او تا زمین است.

آندو مرد جوان گیج و آشفته از نزد او بیرون آمدند و در بیرون مدرسه با هم به بحث و جدل پرداختند ...

اولی گفت :<< من مطمئنم منظور استاد معرفت بوده  است که باید به جای روی زمین نشستن 

از جا برخاست و شخصا برای مشکل راه حلی پیدا کرد .. با یک جا نشینی و زانوی غم بغل گرفتن هیچ مشکلی حل نمیشود >>

دومی گفت  :<< اما اندرزهای پیران معرفت معمولا بار معنایی عمیق تری دارند و به این راحتی قابل بیان نیستند. آنچه تو میگویی هزاران سال است که بر زبان همه جاری است و همه آنرا میدانند . استاد منظور دیگری داشت .>>

آندو تصمیم گرفتند نزد استاد بازگردند و از خود او معنای جمله اش را بپرسند . استاد با دیدن مجدد آندو لبخندی زد و گفت :

وقتی یک انسان دچار مشکل میشود باید ابتدا خود را به نقطه صفر برساند .

نقطه صفر وقتی است که انسان در مقابل کائنات و خالق هستی زانو میزند و از او مدد میجوید.

بعد ازین نقطه صفر است که فرد میتواند برپاخیزد و با اعتماد به همراهی کائنات دست به عمل زند . 

بدون این اعتماد و توکل برای هیچ مشکلی راه حل پیدا نخواهد شد . باز هم میگویم ...

فاصله بین مشکلی که یک انسان دارد با راه چاره او ، فاصله بین زانوی او و زمینی است که بر آن ایستاده است

به آفتاب سلامی دوباره  خواهم داد .

به جویبار که در من جاری بود

..به ابر ها که فکر های  طویلم در آن است  ..

به رشد دردناک سپیدار های باغ .. که با من.. از فصل های خشک گذر میکردند ..

به دسته های کلاغان .. که عطر  مزرعه های شبانه را .. برای من به هدیه می آوردند

به مادرم .. که در آیینه زندگی میکرد ... به شکل پیری من بود

 و به زمین ، که شهوت تکرار من ، درون ملتهبش را

از تخمه های سبز می نباشت
  

سلامی دوباره خواهم داد ...

می آیم .. می آیم  ... می آیم ...

با گیسویم .. ادامه ی بوهای زیر خاک ...

با چشم هایم ... تجربه های غلیظ  تاریکی ...

با بوته هایی که چیده ام از بوته های آن سوی دیوار ... می آیم

می آیم .. می آیم  ... می آیم ..

و آستان پر از عشق می شوم ..

و من در آستانه به آنها که دوست میدارند ..

و دختری که هنوز در آنجا ... در آستانه ی پر عشق ایستاده ..

 سلامی دوباره خواهم داد ...

<< فــــروغ  فــــرخ زاد >> 

کنار من تنها، کنار من تنها، کنار من تنها

از اولین جملت، فهمیده بودم زود

عشق های قبل از تو سوء تفاهم بود

اسم تو بارونه، عطر تو همراشه

کنار من تنها، کنار من تنها، کنار من تنها

آهنگی از شادمهر عقیلی ...خیلی قشنگههه 

http://www.przan.com/dnl/music/sh.aghili/Halam.Avaz.Mishe.zip

تا حالا شده به کسی برسی که انگار سال ها به دنبالش بودی تا در کنارش به آرامش برسی؟

اون موقع اس که آنچنان دلتنگش می شی که عین دیوونه ها از یه لحظه نبودنش می ترسی.

اون موقع که دلت می خواد ثانیه به ثانیه ی زندگیت رو در کنارش باشی.

اون موقع که لحظه به لحظه در نبودنش دلت براش تنگ می شه.

اون موقع که فکر می کنی چرا نمی شه آدمارو گذاشت تو چمدون تا بتونه هر جا میره اونم

ببره ..

اون موقع که اسم دیوونه رو روت میزارن و با نگاه های مملو از تمسخر نگات میکنن و

سعی میکنن خوردت کنن.

اون موقع که وقتی تو تنهایی بهش فکر می کنی آنچنان تپش قلبی می گیری که احساس

میکنی الانه که قلبت بیفته جلوی پات ...

ببار باران..................که تنهایم

توی چشمات میشه گم شد .. وقتی تو فکر فراری

                                         سوسوی شب .. لب دریا ... از تو مونده یادگاری

شعر و شرم و شوق و شرجی همه شاهدن که بودیم

                                         لحظه ها رو لحظه لحظه من و تو با هم می خوندیم

تو وجودت مهربونه ... مهربون مثله عبادت

                                         واسه من که از تو دورم ... که به رویات کردم عادت                        

نفسی که بنده جونه .... جونه تازه واسه بودن

                                        مثله باور یه آهنگ ... یه ترانه واسه خوندن

ریه هام پر شده از تو .... بی تو هر لحظه عذابه

                                       حتی با فکر نبودت ..... شب و روز حالم خرابه

بغض معصوم و نجیبت .... منو قانع کرد کمت شم

                                     ممنونم اجازه دادی .... با تو در گیر غمت شم

تو وجودت مهربونه ... مهربون مثله عبادت

کی میگه غروب قشنگ نیست ... کی میگه آدم با غروب اخت نیست

من میگم غروب قشنگه ....  من میگم غروب یار تنهاییه

کی میگه غروب دلگیره ..... کی میگه غروب غم میاره

من میگم غروب اگه دلگیره... واسه اینه که همش غریبه

                   غریب و تنها مثله من

اگه رنگش زرد و زاره ... واسه اینه که تک و تنها توی دنیا

          نه یاری نه راهی واسه رفتن داره

چاره اش همیشه تنها موندن ... بی کس و غریب رها شدنه

کی میگه غروب با آدم اخت نیست

من میگم غروب قشنگه ... من میگم غروب یار تنهاییه

غروب اگه دلتنگه واسه اینه که .... خورشید داره اونو تنها میزاره

غروب اگه غم داره واسه اینه که ... تاریکی داره رو دلش پا میزاره

کی میگه غروب قشنگ نیست .... کی میگه غروب با آدم اخت نیست

تو اگه بهش دل بدی .. میبینی که دلداده ات میشه

تو اکه تو تنهاییاش پا بزاری ... میبینی که تورو تو خلوتش راه میره

اگه خوب به غروب نگاه کنی ... وقتی خورشید داره ترکش میکنه

یه آن دلش میگیره... خون گریه میکنه

پس نگو غروب قشنگ نیست ..... غروب مثله ماه همیشه قشنگه

" ميم" تو وقتي گويم ، متانتي عيانست

                                     " عين"تو وقتي جويم ، عبادتي در آنست

لوح حياتم شده ، كه " لام " اولاي تو

                                   "لام " دگر كه پويم ، لطافتي روانست

به واژه ات معلم ، قسم خورم بدوران 

                                  ز "ميم" تو به خويم ، معرفتي وزانست

"معلم " نميدانم تمجيدت كنم يا به تقديرت پردازم . كلمه اي در شان تو ندارم

                                    اما

كوله بار از شخصيت تو در خود ذخيره كرده ام . كه هر آن و هر مكان در ياد توام

                            براستي معلمي زيبنده ي توست

متانتي عيانست،" ميم" تو وقتي گويم 

                                       عبادتي در آنست ،  " عين"تو وقتي جويم

كه " لام " اولاي تو، لوح حياتم شده 

                                       لطافتي روانست، "لام " دگر كه پويم

قسم خورم بدوران،به واژه ات معلم  

                                 معرفتي وزانست ،  ز "ميم" تو به خويم

                                       روز معلم مبارك

جملات بي نظير از بزرگان

ابن سینا: من در میان موجودات از گاو خیلی می‌ترسم. زیرا عقل ندارد و شاخ هم دارد!

لشکر گوسفندان که توسط یک شیر اداره می‌شود، می‌تواند لشکر شیران را که توسط یک گوسفند اداره می‌شود، شکست دهد. ((نارسیس))

مدتها پیش آموختم که نباید با خوک کشتی گرفت، خیلی کثیف می‌‌شوی و مهم‌تر آنکه خوک از این کار لذت می‌برد. "جورج برنارد شاو"


آدمی اگر فقط بخواهد خوشبخت باشد به زودی موفق میگردد ولی او می خواهد خوشبخت تر از دیگران باشد و این مشکل است زیرا او دیگران را خوشبخت تر از انچه هستند تصور میکند.
(مونتسکیو)

دنیا جای خطرناکی برای زندگی است. نه به خاطر مردمان شرور، بلکه به خاطرکسانی که شرارتها را می بینند و کاری درمورد آن انجام نمی دهند.*
انیشتین


بگذار عشق خاصیت تو باشد نه رابطه خاص تو با کسی......
نلسون ماندلا


یادمان باشد بعضی هایمان شانس گفتن کلماتی را داریم که برخی دیگر حسرتش را
مثل : بابا، مامان، پدربزرگ....


مرد به این امید با زن ازدواج میکند که زن هیچگاه تغییر نکند ، زن به این امید با مرد ازدواج میکند که روزی مرد تغییر کند و همواره هر دو ناامید میشوند.
"آلبرت انیشتین"

روان‌نژندها توی آسمان، قصرها می‌سازند.

 روان‌پریش‌ها توی آن‌ها زندگی می‌کنند. روان‌پزشک‌ها می‌روند اجاره‌ها را می‌گیرند.




جملۀ «نگران نباش، درست‌اش می‌کنیم.»، از مقدس‌ترین عباراتِ دنیاست. فکر می‌کنم کسانی که روزی این جمله را از کسی می‌شنوند، جزء آدم‌های خوش‌شانس دنیا به حساب می‌آیند. «نگران نباش، درست‌اش می‌کنیم.»

خود فریبی به این صورت بیان شده است که انگار روی وزنه‌ای ایستاده‌اید تا
خود را وزن کنید، در حالی که شکم‌تان را تو داده‌اید.
چارلز استیون هامبی

بچه‌دار شدن تصمیم خطیری‌ست. با این تصمیم می‌گذارید که قلب‌تان تا ابد جایی در بیرون و دوروبر تن‌تان به سر برد. / الیزابت استون

می‌شود از امشب قانون تازه‌ای در زندگی بنا بگذاریم؟ همواره بکوشیم قدری بیش‌تر از نیاز، مهربان‌ باشیم.جی.‌ام. بری


شاید چشم‌های ما نیاز داشته باشند که گاهی با اشک‌های‌مان شسته شوند، تا بار دیگر زندگی را با نگاه شفاف‌تری ببینیم. / الکس تان

دانشگاه تمام استعدادهای افراد از جمله بی استعدادی آنها را آشکار می کند
انتوان چخوف

 
جهان سوم جایی است که هر کسی بخواهد مملکتش را آباد کند، خانه‌اش خراب می‌شود و هر کسی بخواهد خانه‌اش آباد باشد باید در تخریب مملکتش بکوشد. محمود حسابی 

 
هر شکلی از حکومت محکوم به نابودی با افراط در همان اصولی است که بر آن بنا نهاده شده است 
  ویل دورانت   

 
مردم دو دسته‌اند، یا گول می‌خورند یا گلوله 

از دفتر خاطرات یک دیکتاتور 

 
من هیچ راه مطمئنی به سوی خوشبختی نمی شناسم. اما راهی را می شناسم که به ناکامی منجر می شود. گرایش به خشنود ساختن همگان
افلاطون


وقتی داری بالا میری مهربان باش و فروتن، چون وقتی که داری سقوط میکنی از کنار همین آدمها رد میشی

راستی ثانیه ها نامردند 

                   گفته بودند که بر می گردند

بر نگشتند و پس از رفتنشان 

                            بی جهت عقربه ها می گردند . . .

هیچکس هرگز نمی داند چه سازی می زند فردا 

                            چه می دانی تو از دیروز چه می دانم من از فردا

همین یک لحظه را دریاب که فردا می شوی تنها  .

روی هر سینه سری تکیه کند وقت وداع

                           سر من وقت وداع تکیه بر دیوار کرد

روی هر لب ، لبی باشد موقع قنچه شدن 

                        لب من خشکی رو باز از رو خودش پاک کرد . . .

میان عابران تنهاتر از من هیچ کس نیست 

                   کسى اینجا به فکر این غریبه در قفس نیست

دلم امشب براى خنده هایت تنگ تنگست 

                             فقط در دستهاى گرم تو مردن قشنگست

در اين شبگير  كدامين جام و پيغام صبوحي مستتان كرده ست ؟ اي مرغان  كه چونين بر برهنه شاخه

هاي اين درخت برده خوابش دور  غريب افتاده از اقران بستانش در اين بيغوله ي مهجور

 قرار از دست داده ، شاد مي شنگيد و مي خوانيد ؟

خوشا ، ديگر خوشا حال شما ، اما

سپهر پير بد عهد است و بي مهر است ، مي دانيد ؟

 كدامين جام و پيغام ؟ اوه

بهار ، آنجا نگه كن ، با همين آفاق تنگ خانه ي تو باز هم آن كوه ها

پيداست

شنل برفينه شان دستار گردن گشته ، جنبد ، جنبش بدرود

زمستان گو بپوشد شهر را در سايه هاي تيره و سردش

بهار آنجاست ، ها ، آنك طلايه ي روشنش ، چون شعله اي در دود  بهار اينجاست ، در دلهاي ما ،

آوازهاي ما

و پرواز پرستوها در آن دامان ابرآلود هزاران كاروان از خوبتر پيغام و شيرين تر خبرپويان و گوش آشنا

جويان  تو چه شنفتي به جز بانگ خروس و خر

در اين دهكور دور افتاده از معبر 

چنين غمگين و هاياهاي

كدامين سوگ مي گرياندت اي ابر شبگيران اسفندي ؟

اگر دوريم اگر نزديك  بيا با هم بگرييم اي چو من تاريك     

« مهدی اخوان ثالث »

بوسه میزند کلاغی که در باران 

 بر خیسی پروازش 

                               خندیدیم.

برهنگی صدایش را تا خلوت خیابان

                                         دویدیم.

خش خش گام او ، تو مرا ، من تو را .

                                                   .. بوسیدیم

بوسیدیم . بوسیدیم

                              تا رسیدیم.

جیغ ممتد برگها

                                  بر هوسهای مستا نه مان پیچید

و چیزی شبیه گناهی داغ 

                                     رد پای باران را شست!!!!

و سالهاست  

 یک  صندلی خالی 

بی قهوه و چای 

بی بوسه و لبخند

 و هنوز 

قار قار نحسی که نفهمیدم 

برترک خوردگی آسمانم چه میگوید؟

کاش کلاغها اینقدر شبیه هم نبودند.

نغمه  زندگی ام به گوش زندگی ات نتواند رسید . ولی بیا با هم سخن گوییم باشد که هراس

 تنهایی را احساس نکنیم . من آمده ام تا حرفی را بگویم و آن را خواهم گفت . اگر پیش از به

 زبان آوردن آن مرگ مرا دریابد فردا آن را به زبان می آورد . زیرا فردا هیچ رازی را در کتاب

ادبیت پنهان نمی گذارد . من آمده ام تا در شکوه و روشنایی عشق و زیبایی زندگی کنم . من

اینجایم  . زنده . مردم نمی توانند مرا از زندگیم تبعید کنند . اگر آن ها چشمانم را در آورند من

به نجوای عشق و نغمه های زیبایی و سرور گوش خواهم سپرد . اگر آنها بخواهند مرا از

شنیدن باز دارند من وجد و سرور را در نوازش نسیم خواهم یافت که آمیخته ای ایست  از

 رایحه زیبایی و حلاوت نفس های عاشقان . اگر هوا را از من دریغ کنند من با روحم زندگی

خواهم کرد . زیرا روح خواهر عشق و زیبایی است .

 من آمده ام تا برای همه و در میان همه باشم   

در خانه ات هستی ومیبینی

در ژرف اقیانوس آرام

  نسل ماهی هزاران سال پیش از ما

نابود گردیده است

در خانه ایت هستی و می خوانی

نور فلان سیاره ، صدها سال نوری

تا بگذرد از کهکشان ما

پهنای این هفت آسمان را نور دیده است

در خانه ایت هستی و از اینگونه بسیار

هر روز می بینی و می خوانی و می دانی .

اما نمیدانی

اینک سه روز است

همسایه ات تنهای تنها در اتاقش

از این جهان بی ترحم چشم پوشیده است

همسایه بیمار

همسایه تنها

داروی قلبش را

در استکان هم ریخته ،

نزدیک لب آورده ، آه ،

اما ننوشیده است

آشفتگی هایی گواهی می دهد

تا با خبر سازد شما را یا شمایان را

بسیار کوشیده است !

همسایه ای امروز می گفت :

- البته ، با افسوس -

من سایه اش را گاه می دیدم ،

از پشت شیشه - مثل اینکه

مشت بر دیوار می زد !

و آن دیگری - افسرده - می افزود :

من هم صدایی می شنیدم

از پشت در ،

بی شک

تنهائیش را زار می زد .

گفتم از خروار ها فکری که هر روز به ذهنم می رسند کدام عاقلانه تر است

گفت عاشق یعنی دچار 

گفت برو بابا دل خوش سیری چند

گفتم من عادت کرده ام هر روزم را با افکار گلی بگذرانم  

گفتم عشق یعنی چی

گفت عشق صدای فاصله هاست.فاصله هایی که از نقره تمیز تر است

گفتم عاشق کیست 

گفتم راز آفرینش در چیست

گفت کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ

گفتم زندگیم از بهر چه خالیست

گفت زندگی خالی نیست.مهربانی هست.خدا هست .ایمان هست

گفتم خدا را کجا می توان یافت 

گفت در همین نزدیکی.لایه این شب بو ها .پای آن کاج بلند

گفتم گذشته دردناک و آینده نا معلوم است  

گفت زندگی آبتنی کردن در حوضچه ی اکنون است

گفتم حقیقت چیست  

گفت هر آنچه را که تو باور کنی حقیقت است

گفتم خوشا بحال کسانی که به دنبال حقیقتند

گفت خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند

گفتم راه خوشبختی از کدام طرف است

گفت خوشبختی خود راه است

گفتم فاصله من تا خوشبختی چقدر است

گفت فاصله تو تا گلی فاصله تو با خودت است  

---------------------------------------------------------------------------------------

سوال  خارج از گود..

گفتم بابا سهراب با این جوابا خوب هوادار پیدا کردیا ؟

گفت در این تنهایی سایه ی نارونی تا ابدیت جاری است

گفتم کجا میتونم پیدات کنم برای گفتگوی دوباره

گفت به سراغ من اگر می آیید پشت هیچستانم

گفتم باید وقت قبلی داشته باشم

گفت که خبر می آرند از گل واشده ی دورترین بوته ی خاک

گفتم پس منتظرم باش

گفت به سراغ من اگر می آیید نرم و آهسته بیاید مبادا که ترک بردارد

چینی نازک تنهایی من

گفتم داش سهراب دیگه کاری نداری

گفت بی تو زندگی تلخ تر از شرمی است مستمر

گفتم پس بای تا های

گفت به خدا میسپارمت (( اینو میخواستم تو شعر بعدیم چاپ کنم که سنم کفاف نداد ))